چاپ مرکزی

هزار سال، تقريباً به صورت الفباي جديد لاتيني در اختبار گوتنبرگ بود. كاغذ خوب و مناسب كه در چندين تمدن شرقي و غربي صنعت آن به بهترين وجه پيشرفت كرده بود، کارت ویزیت در دسترس بود. مركب هم شناخته شده و رايج بود، و حتي در آلمان به طور وسيع به كار مي‌رفت. ابزارهاي ضروري ديگر هم در دسترس قرار داشت. گوتنبرگ به اين ترتيب توانست، البته با نبوغ و ابتكار و شناخت دقيق، اين اجزاء را درست با هم جمع كند و چاپ را پديد آورد. او نخست حروف متحرك و جداگانه چاپ کارت ویزیت را از چوب ساخت. در پايه‌هاي حروف سوراخ تعبيه كرد و از درون آنها سيم گذراند و حروف را به هم بست. سپس به حروف چاپي مركب ماليد و با دستگاه فشار بر كاغذ فشرد. بعدها حروف را از سرب ساخت، اما چون سرب هم مناسب از كار درنيامد، آلياژي از سرب، قلع و آنتيموان به وجود آمد كه تا قرنها نيازهاي چاپ چاپ تراکت به روش حروفي را برآورده مي‌ساخت. گوتنبرگ قالب حروف را از برنج ساخت، كه براي توليد و تكثير حروف مناسب بود، و در تركيب و كيفيت مركب هم تغييراتي داد.